دلش را ببندد ، و شيطانى را بر او گمارد تا گمراهش سازد « 1 » . باب 23 باب ديگر در اينكه سلامت و بىنيازى در دين است ، و مسئوليت مؤمن در صبر در راه دين ، و ديندارى 1 - محمد بن يحيى از . . . از ايّوب بن حرّ گزارش كند كه حضرت صادق عليه السّلام در تفسير فرمايش خداوند عزّ و جل : پس خدا ( مؤمن آل فرعون را ) از شرّ و مكر فرعونيان او را محفوظ داشت « 2 » فرمود : آگاه باش ( فرعونيان ) به او دست يافته و او را كشتند ، ولى آيا ميدانيد خداوند او را از چه چيز محفوظ داشت ؟ از اينكه او را در دينش گمراه سازند « 3 » . تبيان : ( فَوَقاهُ اللَّهُ ) ضمير بمؤمن آل فرعون بازمىگردد ، آن هنگام كه به خدا توكّل كرد و كارش را به او واگذاشت ، وقتى فرعون ميخواست او را بكشد بعد از اينكه ايمانش را بموسى عليه السّلام ظاهر ساخت و آنها را پند داد و بسوى ايمان دعوت كرد و گفت : كارم را به خدا واميگذارم زيرا خدا به وضع و حال بندگان بيناست پس خدا او را از شرّ و مكر آنها محفوظ داشت ، يعنى مكر آنها را از او برگرداند ، بعضى از مفسّرين گويند : بعد از آن با موسى آمد و با او از دريا و رود نيل گذشت ، و بقول ديگرى وقتى فهميد تصميم دارند او را بكشند بكوهى گريخت ، فرعون دو نفر را بدنبال او فرستاد ، وقتى به او رسيدند ديدند ايستاده نماز ميخواند ، و حيوانات وحشى گردش صف كشيده‌اند ، آن دو ترسيده و به تندى باز گشتند ، ولى اين روايت اين دو احتمال را رد مىكند بلكه دلالت مىكند بر اينكه

--> ( 1 ) كافى ج 2 ص 214 . ( 2 ) سورهء مؤمن آيه 44 . ( 3 ) كافى ج 2 ص 215 .